Finalnym przygotowaniem i przystosowaniem plików do druku „trójwymiarowego” zajmuje się firma Raster. Od klienta wymagamy materiałów „wyjściowych” przygotowanych wg naszych wskazówek.
Lenticulary XXL realizujemy już od 1 szt. !!!!
Warstwy 3D: Wrażenie przestrzenności obrazu uzyskiwane jest poprzez rozmieszczenie płaskich elementów graficznych na warstwach znajdujących się pozornie w różnej odległości od oczu obserwatora. Aby wykorzystać możliwości jakie daje technologia druku „trójwymiarowego” i aby uzyskany efekt cechowała pełna iluzja głębi należy przygotowując projekt starać się przestrzegać kilku podstawowych zasad:
- przygotowane warstwy muszą być „pełne” (bez „dziur” po wyciętych obiektach)
- warstwa będąca tłem powinna posiadać możliwie dużą ilość stosunkowo kontrastowych detali (faktura). Jednorodne tło (apla) znacznie ogranicza a czasem wręcz uniemożliwia zbudowanie odpowiedniej głębi
- obiekty znajdujące się na różnych warstwach powinny częściowo na siebie zachodzić i przesłaniać się wzajemnie – potęguje to iluzję przestrzenności
- najistotniejsze dla projektu elementy graficzne powinny zostać umieszczone na „warstwie zerowej” tak aby zapewnić im największą czytelność (w tej technologii obiekty pozornie najbardziej „wysunięte” do przodu jak i te położone najdalej od oczu obserwatora tracą na ostrości)
- kompozycja jako całość nie powinna być zbyt ciemna. Jaśniejsze, żywe i ciepłe kolory powinny być umieszczone „z przodu”
- nie należy stosować zbyt drobnego tekstu (ta zasada odnosi się do wszystkich wydruków na folii soczewkowej)
- niezbędne jest przygotowanie odpowiednich „spadów” (zwłaszcza na lewą i prawą stronę). Ich wielkość jest zmienna i zależy od końcowej wielkości wydruku oraz „głębokości” kompozycji
Flip: W zależności od kąta patrzenia widzimy naprzemiennie dwa lub trzy obrazy. Zmiana odbywa się skokowo.
- Najlepsze efekty uzyskuje się przy zastosowaniu 2 obrazów, które powinny być w możliwie zbliżonej tonacji kolorystycznej. Zastosowanie obrazów mocno kontrastujących jest możliwe, ale może powodować pojawianie się „duchów” (przebijania fragmentów jednej sceny przy oglądaniu drugiej).
- Zmiana pomiędzy obrazami może się odbywać w układzie góra-dół (soczewki ułożone poziomo) lub lewo-prawo (soczewki ułożone pionowo). Zdecydowanie lepsze efekty uzyskuje się przy zmianie góra-dół.
Morfing: Efekt polegający na płynnym przejściu jednego obrazu w drugi.
- Projekt powinien zawierać pierwszą i ostatnią scenę. Klatki „pośrednie” generowane są przez odpowiednie oprogramowanie.
- Najlepsze efekty uzyskuje się jeśli tło jest identyczne, a kształt obu obiektów możliwie zbliżony do siebie.
Animacja: Efekt umożliwiający pokazanie kilku lub nawet kilkunastu faz ruchu. W praktyce oznacza to możliwość pokazania płynnej animacji przypominającej krótki film. Oczywiście folia soczewkowa nie zastąpi TV i trzeba zdawać sobie sprawę, że animacja zwykle będzie ograniczona do „zapętlonej” krótkiej sekwencji ruchu.
Foto 3D, wirtualne 3D: Oba efekty pozwalają na przedstawienie w pełni trójwymiarowego obrazu - obiekt obraca się gdy oglądamy go pod różnym kątem.
- Przygotowanie projektu polega na wymodelowaniu sceny w programach do przygotowywania grafiki 3D lub wykonaniu specjalnie przygotowanej sesji zdjęciowej.
- Możliwość przeprowadzenia sesji zdjęciowej w praktyce ogranicza się do niewielkich obiektów możliwych do fotografowania w studio (niezbędny kontakt z naszym studiem graficznym w celu określenia dokładnego sposobu przeprowadzenia takiej sesji zdjęciowej)
- Nie można wygenerować w pełni trójwymiarowego obrazu dysponując 1 zdjęciem.
Zawarte powyżej informacje nie wyczerpują listy możliwych do uzyskania efektów ani wszystkich wskazówek pomocnych przy przygotowywaniu projektów. Firma Raster chętnie służy pomocą w przygotowywaniu materiałów wyjściowych, zapewniając bezpłatną pomoc graficzną. Służymy naszym bogatym doświadczeniem tak aby uzyskać możliwie najlepszy efekt finalny. W razie jakichkolwiek problemów lub wątpliwości prosimy o kontakt z naszym działem graficznym.
Informacje techniczne:
- akceptujemy pliki przygotowane w praktycznie dowolnym programie graficznym na PC (np. pliki z rozszerzeniem: .psd, .ai, .cdr, .eps, .tiff, .jpg).
- rozdzielczość przesyłanych bitmap min. 300 dpi
- teksty „zamienione na krzywe” (dotyczy to również innych elementów grafiki możliwych do przedstawienia w ten sposób)
- kolorystyka przygotowanego materiału – CMYK
- przygotowane spady (wielkość potrzebnych spadów określi nasz grafik – różne efekty wymagają spadów różnej wielkości)